กรี๊ดๆๆๆๆ ศุกร์ที่8  20.10  แพร์กรี๊ดดันลั่นบ้าน หลังจากที่นั่งเซ็ง รอเวปที่ล่มมาเกือบ 2 ชม. กวาดสายตาหาชื่อ ขึ้นต้นด้วย ป.ปลา แพร์เหนชื่อคนแรกคือไอ่ติ๊ด (ปารวี) รีบปวากสายตาขึ้นมาบนใหม่ แร้วก้อเหนชื่อตัวเอง โหยแป้วไป1แว๊บ เพราะข้ามชื่อตัวเองไป หลังจากน้านแหละ กรี๊ดๆๆ กระโดด แร้วก้อตะโกน "ทำได้แร้ว แพร์สอบได้"  แร้วก้อกรี๊ดอิก กระโด ๆๆๆ พ่อก้อรีบมาดูใหญ่ แร้วก้อถูกแพร์กอดไป เหอะๆๆ แถมเผลอกรี๊ดใส่หูพ่อด้วย  ซะง้าน   รู้มะความรูสึกนี้มันดีมากๆ ใช่ ดีมากๆ คงรู้ใช่มั้ยว่าทามมายแพร์ดีใจขนาดนี้ อาจจะเพราะจาได้ตุ๊กตาหมีม้าง เหอะๆ ไม่ใช่หรอก..  โอเค เอาเปนว่าดีใจแร้นกาน แต่ก้อมีหลายคนที่ผิดหวังและต้องร้องไห้   ไม่เปนรายหรอกนะ โอกาสหน้ายางมีนี่เนอะ เพื่อนๆๆ  แต่รุมะว่าแพร์ก้อร้องไห้ด้วย งง มะ อาจจาเพราะดีจายม้าง เหอะๆ

  ตอนที่โทรไปบอกข่าวดีกะอิ่ติ๊ด มานก้อโม้กลับมาคืนอีก ว่าติดอยู่แร้น อารายประมานนี้ ...แร้วให้ช้านหาชื่อน้องเอิร์นว่าติดป่าว โอเคๆๆ หาแร้วโทรไปใหม่อิก ห้องเราติด 9 คน ดีใจด้วยนะจ้ะ เด็กมนุษแจป 4 คน มีบักเขียบด้วย ชื่อ she อยู่หน้า2 ทามห้ายชีร้องไห้ได้เรยนะเน่ มิ้งกี้ก้อติด โย่วๆ

   แพร์ร้องไปร้องไห้โฮใหญ่ในห้องน้ำตอนอาบน้ำ แร้วก้อร้องอิกตอนเข้าห้องนอน เหอะๆ ร้องเยอะจนตาแดง ตื่นมาก้อตาบวมเรย รุ่งเช้ามาตาเลยบวม มีสองขั้นด้วย เอ้อ ดีๆๆ  แร้นก้อมาทามอนุสรณ์ เอ็ดจังน่าร๊าก ทามแบบมาให้ด้วย แพร์โคดดีใจเรยง่ะ ที่เพื่อนให้ค.ร่มมือ แหวะ พูดยางกะตะเองทามเองเนอะ เราอยู่ที่ รร. ขึ้นวัน แร้วก้อไปบ้านออม ขอพักดูกุงก่อน นั่งรอกิงข้างจนถึงบ่าย2 เหอะๆ แถมไอ่นุ้ยดันลืมซื้อข้าวที่สั่งไว้อิก เออ เหนว่าช้านมีบาทเดียวก้อไม่ซื้อให้เรยนะ ตลกดี นอนดูกุงกัน เจ๊ออมก้อชอบวิจาร์ณอยู่แร้วใช่ป่าว แร้วอยู่ดีๆ ก้อเงียบ แป่ว.. she หลับไปแร้วค่ะ ไปๆมาๆ เหลือช้านที่นั่งดูคนเดียว

   มีเรื่องที่ทามห้ายแพร์เกือบจาตัดสินใจเลิกกะมัฟฟินแร้ว แพร์เคยเชื่อในมัฟฟินแระการตัดสินใจในตัวแพร์ด้วย แต่เมื่อคนมาเล่าให้แพร์ฟัง กลับเปลี่ยนค.คิดไป ยิ่งเค้าเล่าก้อยิ่งอยากรุ ยิ่งฟังยิ่งจาเชื่อมาก แต่เรื่องที่ฟังมาจากคนอื่นส่วนมากมัฟฟินก้อบอก แพร์บอกคนอื่นไปงี้ เค้าบอกมาว่า คนมีเหตุผล หรือข้อแก้ตัวมาก ไม่หน้าไว้ใจ ตอนนี้ทุกๆคนเริ่มเชื่อเรื่องที่เล่ามา รวมทั้งแพร์ด้วย แต่ก้อมีเพื่อนคนนึงบอกว่า อย่าเพิ่งแพร์ ถามมัฟฟินดูก่อน ใช่ๆๆ นี้แหละคือสิ่งที่แพร์จาทาม คนที่เล่าเรื่องให้แพร์ฟังเค้าบอกมาว่า ที่เค้าเล่าไม่ใช่เพราะอยากให้เลิกกานนะ แต่เค้าอยากให้เพื่อน(แพร์)เนี้ยรุว่ามีอาราย แร้วเค้าก้อบอกว่า เค้าไม่ยอมที่จาให้เพื่อนถูกทำงี้ อื้มๆ ขอบจายมากนะ ทุกๆคน รุมะ ตลอดเวลาที่เพื่อนนอนหลับ ตอนดูกุง แพร์นั่งคิดไปถึงไหนหรอก ไม่อยากจาเล่าหรอกนะ ถึงตอนเย็น แร้วมัฟฟินก้อโทรมาหลายครั้งมาก แพร์ออกไปข้างนอกไง.. โอเค เราคุยกานแร้ว แพร์เล่าทุกอย่างกะมัฟฟิน เพราะถ้าแพร์ปิดไว้ มานอาจจะทามให้เข้าใจผิดอารายก้อได้ ใครจาไปรุ เพราะฉะนั้นทุกเรื่องแพร์เล่าออกไป แต่ก่าจาเล่าได้อ่าเดะ เอ่อ..คือว่า.. ต้างนาน  โอเค ตอนเน้แพร์เข้าใจกานแล้ว และก้อได้ยินคำว่า .ขอบใจ ออกมาก่อนที่จาเลิกคุยโทรศัพท์ แพร์ ถามว่าเรื่องอาราย แต่ก้อไม่ได้บอกแพร์คืน.. โอเค พอจาเข้าใจ

   แระวันนี้ก้อเปนวันที่ 25 เองนะเนี้ย